Egipskie śmigło sprzed tysiąca lat

Niektórzy wierzą, że ten o to odkryty kawałek ewidentnie sugeruje o ogromnej wiedzy posiadanej przez starożytnych Egipcjan z zakresu technologii. Czy rzeczywiście obiekt przypominający śmigło jest dowodem na to, że w starożytnej cywilizacji używano zaawansowanego sprzętu?

Książe Sabu był synem faraona Anedjiba – piątego władcy pierwszej dynastii Starożytnego Egiptu i żył w okresie 3100-3000 p.n.e., grobowiec znajdował się w pobliżu osiedla Sakkara. Dysk został określony przez archeologów jako „zaskakujący”, odkrywcą był Walter Brain Emer który odkrył go w 1936 roku w grobowcu Księcia Sabu w Sakkarze. Tajemniczy dysk ma 61 centymetrów średnicy i 10,6 centymetrów wysokości w centralnej części. Został wykonany z najwyższą starannością ze skały osadowej zwanej „łupek ilasty”, którego obróbka według naukowców jest bardzo pracochłonna.

Czytaj dalej lub posłuchaj w wersji audio:

Obiekt przypomina wklęsłe koło z trzema łopatkami, w środku znajduje się otwór. Pierwszą rzecz, która przychodzi na myśl to ze pewnością było to koło. Sam tak pomyślałem. Koło wynaleziono około w IV tysiącleciu przed naszą erą (Mezopotamia) więc jest bardzo możliwie, że w tym czasie dotarło do starożytnego Egiptu. Jest jednak jedno ale. Może nawet nie jedno, a dwa „ale”. Nie chce mi się wierzyć, że w starożytnych czasach ludzie poświęcili by tyle czasu aby wytworzyć koło o niespotykanym designie. Drugą sprawą jest trwałości łupki ilastej, która jest zbyt krucha żeby być wykorzystywana jako koło. Dysk wciąż owiany jest tajemnicą ponieważ naukowcy nie są w stanie umieścić go w określonym miejscu w historii Egiptu i określić jego zastosowania. Został wytworzony z taką doskonałością, która wykracza poza umiejętności ludzi z tamtego okresu. Podobieństwo przedmiotu do śmigła jest głównym tematem debat wśród grona naukowego. Czy jest możliwe, że starożytni Egipcjanie próbowali zrekonstruować to co zobaczyli na własne oczy? Jest to jedna z teorii naukowców i ufologów.

misterio_disco_4
Inżynierowie z Lockheed Missiles & Space Company zaprojektowali w 1970 roku urządzenie bardzo podobne do starożytnego dysku znalezionego w Egipcie. Miało ono na celu oszczędność energii w transporcie kolejowym i służyło do magazynowania energii elektrycznej w pojazdach napędowych. Dziwne jest to, że bardzo przypomina właśnie koło z Egiptu. Egiptolog Cyril Aldred wskazuje, że niezależnie od zastosowania starożytnego dysku, jego konstrukcja odzwierciedla niewątpliwie przedmiot, który był wykonany ze znacznie większego i bardziej zaawansowanego metalowego dysku.
e4b3bdf6a5eb6dd13a139e011cc5d280

Czy to możliwe, że dysk ten jest w rzeczywistości repliką technologii spoza naszego świata? Co Wy myślicie o tym przedmiocie?
Fot. Jon Bodsworth – The Egypt Archive

Podziel się

Czy Atlantyda została odnaleziona na Google Earth?

Później przyszły straszne trzęsienia ziemi i potopy i nadszedł jeden dzień i jedna noc okropna – wtedy całe wasze wojsko zapadło się pod ziemię, a wyspa Atlantyda tak samo zanurzyła się pod powierzchnię morza i zniknęła” – Platon
Można śmiało powiedzieć, że odkrycie mitycznego miasta-kontynentu Atlantydy byłoby największym odkryciem archeologicznym w dziejach ludzkości. Platon, Atlantydę opisał w swoim dziele „Dialogi”. Wiedzę, którą zawarł w piśmie otrzymał od swojego dziadka, ten z kolei usłyszał historię o zaginionym mieście od mędrca zwanego Solonem. Egipski kapłan, a zarazem jeden z siedmiu najbardziej szanowanych mędrców przekazał Solonowi położenie Atlantydy, która istniała 13 000 late temu.

„Za słupami Heraklesa i w Oceanie Atlasa leży Atlantyda – bogata w wiedzę, potęgę i bogactwo.”

Posłuchaj artykuł w wersji audio:

Dzieło „Dialogi” stało się biblią dla poszukiwaczy Atlantydy. Wielu próba znalezienia spędzała sen z powiek. Tysiące badaczy, naukowców czy archeologów zaproponowała ogromną ilość teorii dotyczących miejsca położenia tej magicznej krainy. Wielu z nich wierzy, że leżała ona na wodach Oceanu Atlantyckiego. Inni natomiast są zdania, że Atlantyda to aktualna Antarktyda.
Pisma nasze mówią, jak wielką niegdyś państwo wasze złamało potęgę, która
gwałtem i przemocą szła na całą Europę i Azję. Szła z zewnątrz, z Morza
Atlantyckiego. Wtedy to morze tam było dostępne dla okrętów. Bo miało wyspę
przed wejściem, które wy nazywacie Słupami Heraklesa. Wyspa była większa od
Libii i od Azji razem wziętych. Ci, którzy wtedy podróżowali, mieli z niej
przejście do innych wysp. ” – Timajos (Dialogi)
W serwisie YouTube został opublikowany ciekawy film, który mógł świadczyć o dawnym położeniu Atlantydy. Czy kształty odkryte na dnie oceanu Atlantyckiego mogły rzeczywiście świadczyć o dawnym imperium?
Zgodnie z przesłaniem filmu, struktury „dawnej Atlantydy” leżą na głębokości 4500 metrów. Wpisz w mapach Google te o to współrzędne i sam się przekonaj „31 24 25. 58” N 24 32 09. 08” W”. Jeśli nie masz ochoty zobacz poniższy obraz. Na obrazie widzimy tajemnicze linie prostych, które tworzą skomplikowane wzory geometryczne. Jak wiadomo natura nie potrafi wytworzyć „idealnej prostej”. Jednakże odkrycie nie zgadza się z opisem Platona, który pisał że Atlantyda składała się z kilku „pierścieni”, a nie prostych.
Przekopali kanał, poczynając od morza, szeroki na trzy pletry, a na sto stóp głęboki i długi na pięćdziesiąt stadiów, sięgający do obręczy najbardziej zewnętrznej, i w ten sposób otworzyli wjazd z morza do środka, jakby do portu. Rozkopali wejście tak szerokie, że mogły w nie wpływać największe okręty. Przekopali leż w kierunku mostów te pierścienie ziemne, które przedzielały koliste kanały morskie. Tak szeroko, że jedna triera mogła przepływać z jednego kanału do drugiego, i pokryli te przejścia górą lak, że dołem mogły przepływać okręty. Dlatego że brzegi pierścieni ziemnych miały dostateczną wysokość ponad poziom morza. Największy z tych pierścieni, przez który morze przepuszczono, był szeroki na trzy stadia, a następny pierścień ziemny był mu równy. Z dwóch następnych pierścień wodny miał dwa stadia szerokości, a suchy był mu znowu równy. Na jedno stadion był szeroki ten, który biegł naokoło samej wyspy.” – Kritias (Dialogi).
Co dokładnie ukazuje odkrycie na Google Earth? Czy może to być inne starożytne zaginione miasto? Na całym świecie istnieje ogromna ilość zaginionych miast, które tylko czekają na odkrycie. Ostatnio został odkryty Heraklion – starożytne miasto uważane podobnie jak Atlantyda za mityczne.
 
Co myślicie o Atlantydzie? Czy taka cywilizacja mogła istnieć?
Podziel się

15 ciekawostek, które powinieneś wiedzieć o podziemnym mieście Derinkuyu

Podziemne miasto Derinkuyu to starożytna budowla położona pod powierzchnią ziemi w prowincji Nevşehir w Turcji. Jest to jedno z najbardziej niesamowitych podziemnych miast i co ciekawsze nikt dokładnie nie wie kiedy ją dokładnie zbudowano. 



Poznaj 15 ciekawostek, które musisz wiedzieć o Derinkuyu.

  1. Podziemia rozciągają się na głębokość około 60 metrów pod ziemią. Jest to bardzo skomplikowany system połączonych ze sobą tuneli. Nikt dokładnie nie wie kto zamieszkiwał to miasto. Część osób wyjaśnia to wojną, inni zmianą klimatu lecz do końca dokładna przyczyna pozostaje nieznana.
  2. Tajemnica owiewa także budowniczych Derinkuyu. Według Departamentu Kultury Tureckiej, podziemne miasto zostało zbudowane przez Frygian między ósmym a siódmym wiekiem przed nasza erą. Powiększono je w epoce Bizantyjskiej. 
  3. Znalezione w mieście artefakty wskazują na połączenia z osadą Hetytów.
  4. Archeolodzy spekulują odnośnie wieku Derinkuyu. Pisma Ksenofonta (około 431 – 355 r.p.n.e) wspominają już o podziemnym mieście i uważane są za najwcześniejsze przykłady pisemnych dowodów odnoszących się do Derinkuyu. 
  5. Jest to największe podziemne miasto w całej Europie i Azji, które zostało do tej pory odkryte. 
  6. Derinkuyu zostało niesamowicie zaprojektowane. Otwory wentylacyjne są w stanie dostarczyć świeże powietrze nawet 40 metrów pod powierzchnie ziemi. Pomieszczenia magazynowe i studnie dodatkowo pozwalały żyć ludziom przed długie okresy czasu bez konieczności wychodzenia na zewnątrz. 
  7. Powierzchnia Derinkuyu liczy około 650 metrów kwadratowych i wciąż nie wykopano całości. Sam fakt, że podobno miasto miało jedenaście pięter dodaje tylko większej tajemnicy i zastanowienia: jak starożytny człowiek był w stanie to osiągnąć?
  8. System zabezpieczeń użyty w Derinkuyu był bardzo skuteczny i łatwy do opanowania. Każde piętro podziemnego miasta mogło być zamykane oddzielnie przez ogromne, okrągłe kamienne kamienie. Zostały tak zaprojektowane aby mogły zostać otwarte tylko przez robotników wewnątrz. 
  9. Mimo, że miasto znajduje się pod ziemią to wciąż miało kontakt ze światem dzięki szeregiem tuneli połączonych z pobliskimi osadami. 
  10. Derinkuyu była to samo wystarczalna budowla. W pewnych odcinkach tuneli znajdowały się sklepy, pomieszczenia do wspólnego przesiadywania, studnie, cmentarz, arsenał, pomieszczenia religijne i drogi ewakuacyjne. Ludzie żyjący pod ziemią mieli wszystko co potrzebowali aby godnie żyć. 
  11. Archeolodzy odnaleźli prawie pięćdziesiąt dodatkowych szybów, które miały służyć do rozbudowy. 
  12. Według badaczy, tunel na trzecim poziomie prowadził do sąsiedniego miasta Kaymakli odległego o 5 kilometrów. 
  13. Jeśli wierzyć źródłom to Derinkuyu było w stanie pomieścić 50 000 ludzi. 
  14. Miasto posiadało kilka studni. Część z nich była połączona ze studniami na powierzchni. Pozostałe jednak ukryte były we wnętrzu w celu ochrony przed ewentualnym zatruciem źródła wody w razie wojny. 
  15. Jeśli kiedykolwiek będziesz miał/miała ochotę zwiedzić miasto Derinkuyu to uda Ci się to tylko w 10%. Pozostała część jest niedostępna dla zwiedzających. Podczas wycieczki będziesz zmuszona/y przeciskać się przez bardzo wąskie przejścia, które służyły w celu odparcia i spowolnienia wojsk wroga. 
Podziel się

Starożytny egipski papirus opisuje obserwacje UFO


Enigmatyczny starożytny tekst przedstawia obserwacje olbrzymiego UFO zaobserwowanego w starożytnym Egipcie podczas rządów Totmesa III w 1480 roku przed naszą erą. 

Ten tajemniczy dokument zwany jest „Papirusem Tulli”. Cytowany był przez wiele jako najważniejszy egipski dokument, który opisuje wizytacje Egiptu przez starożytnych astronautów tysiące lat temu. Ogromny dysk odwiedził ziemie faraonów w czasie panowania Totmesa III. 
Papirus Tulli należał do byłego dyrektora Egipskiego Muzeum w Watykanie, profesora Alberto Tulli. Sam profesor uważa go za „najwcześniejszy zapis floty statków pozaziemskich, który został spisany na papirusie”. 
Dokument został przetłumaczone przez księcia Boris’a de Rachewiltz’a, który stwierdził że był częścią kronik Totmesa III. W tym przypadku książę mógł się mylić ponieważ w papirusie nie zawarto imienia władcy. Najbardziej tajemniczą częścią starożytnych dokumentów są enigmatyczne „kręgi ognia”, przecinające niebo Egiptu.
Oczywiście cały dokument wywołał ogromne kontrowersje lecz większość badaczy zgodziła się z tłumaczeniem Rachewiltz’a i nie uznała go papirusu za oszustwo. Drugim naukowcem, który przetłumaczył teksty był antropolog R. Cedric Leonard. 
Czytając tłumaczenie można uznać, że skrybowie ujrzeli meteor. W późniejszej części został jednak wspomniany „dysk” co od razu odrzuca tezę o ciele niebieskim. 

Tłumaczenie Boris’a de Rachewiltz’a:

„W roku 22 trzeci miesiąc zimy, szósta godzina dnia (…) skrybowie z Domu Życia, widzieli krąg ognia poruszający się po niebie. To nie miało głowy a z jego ust wydostał się odór. Jego ciało było długie i szerokie na 1 rod (około 50 metrów). Serca skrybów zmieszały się w strachu a potem legli na ziemię. Oni poszli do faraona, który nakazał udać się do Domu Życia i wypytać skrybów.  

Po kilku dniach na niebie pojawiły się następne ogniste kule. Było ich więcej niż kiedykolwiek. One świeciły bardziej niż Słońce na granicach czterech podpór nieba. Potężne było stanowisko ognistych dysków.   Armia Króla z Jego Wysokością w środku patrzyła na to. Było już po wieczornym posiłku gdy dyski wstąpiły nawet wyżej na niebie na południu. Ryby i inne rzeczy spadały z nieba, to cud nigdy wcześniej nieznany od powstania kraju. Jego Królewska Mość nakazał palić kadzidło, aby uspokoić serce Amona-Re, Boga Dwóch Krajów. I to nakazał, aby pamiętać o tym na wieki i zapisać w annałach Domu Życia.”

Badacz  Samuel Rosenberg udał się do Watykańskiego Muzeum z prośbą o udostępnienie pisma w celu dokładniejszego zbadania. Jego prośba została odrzucona twierdząc „Papirus Tulli nie jest własnością Muzeum Watykańskiego. Jego części są rozproszone i nie jesteśmy w stanie wskazać ich miejsca przetrzymywania”. 
Pojawiły się też opinie, że Rachewiltz wraz z Leonardem specjalnie zmyślili całą historie aby zyskać sławę. Czy papirus Tullego kiedykolwiek istniał? Odnalezienie owego papirusu potwierdzi tylko, że starożytne cywilizacje miał kontakt z obcymi.

Podziel się

Plemię Dogonów i tajemnica Syriusza

Syriusz to jedna z najjaśniejszych gwiazd na niebie. Nazwa pochodzi z języka greckiego i dosłownie oznacza „świecąca” lub „najjaśniejsza”. Według obserwacji robionych 1920 roku, gwiazda która wydawała się być pojedynczą okazało się, że jest układem dwóch ciał niebieskich. Najciekawsze w tym jest to, że taką wiedzą dysponowało plemię Dogonów już od tysięcy lat. 

Według Dogonów „nauczyciele bogowie” przybyli właśnie z gwiazdy Syriusz przynosząc ze sobą tajemną wiedzę i naukę. Jak dowodzi nauka Syriusz składa się białej gwiazdy zwanej Syriusz A i towarzyszącego mu białego karła, Syriusza B. Oprócz Dogonów o istnieniu gwiazdy wiedzieli także starożytni Egipcjanie. Uważali,że ten układ jest tak samo ważny jak Orion ponieważ według nich to właśnie stamtąd przybyli bogowie Ozyrys i Izyda.
Plemię Dogonów to niesamowicie ciekawy lud. Ich najświętsze i starożytne teksty mówią o planecie Syriusz, którego zwą „Po Tolo”. Skąd posiadają taką wiedzę? Jakby tego było mało Wiedzą również o tym, że owa planeta potrzebuje około 50 lat na okrążenie własnej orbity. Ta informacja została odkryta dosyć niedawno. To nie koniec niespodzianek. Trzecia niewidoczna gwiazda odkryta również niedawno Syriusz C nazywana jest przez ten „prymitywny” lud „Emme Ya”. W ich zapiskach znajdziemy informacje o tym, że jest to cztery razy jaśniejsza od Po Tolo i podobno jej pełny ruch po orbicie zajmuje tyle samo ile Syriuszowi A. 
Skąd czerpali wiedzę? Jak to możliwe, że plemię żyjące na pustkowiu Afryki okazuje się mądrzejsze od współczesnych naukowców, którzy to korzystają z dobrodziejstw technologii? Ludzie uznawali wiedzę Dogonów za mitologie do czasu, gdy te opowieści nie zostały potwierdzone przez naukowców. Mitologia stała się prawdą. Wygląda na to, że linia między mitologią a światem realnym jest bardzo cienka i jest tylko kwestią odpowiedniej interpretacji. 
Dogoni to tajemnicze plemię, ich wiedza o astronomii zaskakuje wielu badaczy. Posiedli także niesamowicie szczegółową wiedzę o naszym Układzie Słonecznym. Jowisza nazwali „Dana Tolo” i wiedzieli o jego czterech księżycach wraz z ich elipsami. „Mitologia” Dogonów opisuje orbity planet krążących wokół naszego Słońca i wskazują gwiazdę jako „bratni system” Syriusza. Twierdzą, że te dwa systemy tworzyły całość lecz zostały rozdzielone.
Współczesna nauka charakteryzuje Syriusza B jako „białego karła” czyli małą gwiazdę, która posiada ogromną masę. Co na to plemię Dogonów? Wiedzą o tym, że nie da się go zobaczyć gołym okiem natomiast ich schematy są niemal identyczne ze współczesnymi opracowanymi dzięki technologii.
Jak starożytnemu plemieniu udało się obliczyć, że „Ruch po orbicie zajmuje Po Tolo około 50 lat” gdy dopiero niedawno odkryto, że faktycznie zajmuje 50 lat i 40 dni. Dogoni uznają, że Emma Ya posiada mniejszego satelitę, który orbituje w okół niego. Zwą go Nyan Tolo co w tłumaczeniu znaczy „gwiazda kobiety”.
Podziel się

Budowniczowie Puma Punku z dostępem do zaawansowanej technologii


Puma Punku to miejsce gdzie traci się poczucie czasu i przestrzeni. Ten kompleks świątynny położony jest w pobliżu Tiwanaku w Boliwii i jest jedną z najbardziej niesamowitych ruin, które możesz znaleźć w Ameryce Południowej. 

Największą tajemnicą związaną z Puma Punku jest sposób transportu ogromnych kamiennych bloków, których użyto do budowy. Jak starożytnemu ludowi udało się przetransportować owe bloki od oddalonych o około 10 do 100 kilometrów kopalni? Nasuwa się dodatkowe pytanie: w jaki sposób zostały one tak precyzyjnie obrobione i umieszczone na określonym miejscu? Inżynierowe z całego świata do dzisiaj nie mogą odpowiedzieć na to pytanie ani uzyskać takiego samego wyniku, który udał się starożytnym. Archeolodzy wciąż zastanawiają się nad sposobem transportowania tychże bloków. Część z nich uważa, że wykorzystano przy transporcie dużą ilość robotników z Tiwanaku. Teorie są jednak mocno spekulowane.

Największą tajemnicą związaną z Puma Punku jest sposób transportu ogromnych kamiennych bloków, których użyto do budowy. Jak starożytnemu ludowi udało się przetransportować owe bloki od oddalonych o około 10 do 100 kilometrów kopalni? Nasuwa się dodatkowe pytanie: w jaki sposób zostały one tak precyzyjnie obrobione i umieszczone na określonym miejscu? Inżynierowe z całego świata do dzisiaj nie mogą odpowiedzieć na to pytanie ani uzyskać takiego samego wyniku, który udał się starożytnym. Archeolodzy wciąż zastanawiają się nad sposobem transportowania tychże bloków. Część z nich uważa, że wykorzystano przy transporcie dużą ilość robotników z Tiwanaku. Teorie są jednak mocno spekulowane.
Kolejnym „puzzlem” jest montaż ścian z kamiennych bloków. Każdy z nich jest precyzyjnie pocięty tak aby pasował do sąsiedniego. Tworzy się z nich swego rodzaju „układanka”, która nie wymaga zaprawy. Wykorzystana precyzja przewyższa możliwości dzisiejszej technologii. Patrząc na Puma Punku precyzja i elegancja idą ze sobą w parze

To zdjęcie jest najlepszych przykładem wykorzystanie zaawansowanej technologii przy budowie Puma Punku. Widzimy na nim blok andezytu, który jest bardzo trudny w obróbce. Czy ktoś może wyjaśnić, jak starożytnemu ludowi udało się w doskonały sposób przyciąć ten blok? Nie trudno się nie zgodzić, że jest to idealny przykład użyciu przez starożytnego człowieka technologii nie z tego świata.

Na powyższym zdjęciu widać małe otwory w blokach andezytu. Są one umieszczone od siebie w takiej precyzji, że niemożliwe jest aby ludzie w tamtych czasach potrafili to wykonać przy użyciu prymitywnych narzędzi takich jak patyki i kamienie.
Puma Punku jest jednym z najważniejszych miejsc jeśli chcesz zobaczyć do czego był zdolny starożytny człowiek. Trudno znaleźć inne kamienne bloki mogące równać się z Puma Punku.
Bloki w kształcie litery „H” są swego rodzaju znakiem rozpoznawalnym dla Puma Punku i prawdopodobnie najlepszym przykładem zapomnianej technologii. Perfekcja tego kamienia jest oszałamiająca. Trudno sobie wyobrazić sposób obróbki, transportu i składowania tych kamiennych bloków i to bez użycia technologii. Co ważniejsze, nawet technologia używana dziś nie byłaby wystarczająco precyzyjna.
Co myślisz o ruinach Puma Punku? Czy starożytni architekci i budowniczowie mieli dostęp do zaawansowanej technologii, która została zapomniana? Czemu ten kawałek historii jest pomijany przez znane uniwersytety i uczelnie? Wyraź swoje zdanie w poście lub w komentarzu pod filmikiem.
Podziel się

Kamień z Palermo – dowody na istnienie starożytnych astronautów



Kamień z Palermo jest jednym z najważniejszych starożytnych egipskich tekstów opisujących dynastię władców starożytnego Egiptu, którzy panowali na ziemi faraonów przez setki lat przed przybyciem pierwszego „ludzkiego” faraona Nermer (Menes)
Ludzie na całym świecie są zafascynowani idea głoszącą, że w odległej przeszłości, zaawansowana cywilizacja odwiedziła Ziemię i pomogła „rozwinąć” życie na naszej planecie. Oczywiście idea ta jest stanowczo odrzucana przez sceptyków, którzy nie wierzą w żadne takie odwiedziny natomiast wszelkie odkrycia świadczące o takich wizytach są przez nich negowane ponieważ są sprzeczne z tym co sugerują naukowcy głównego nurtu.

Wiele starożytnych tekstów czy monumentów zostały zinterpretowane jako dowody podtrzymujące idee o pradawnym astronaucie. Każdego roku zwolenników przybywa i otwarcie mówi się o tym, że nasza cywilizacja nie jest pierwsza, która nazywa Ziemie swoim domem.

Na całym świecie naukowcy odkryli i wciąż odkrywają artefakty podważające dotychczasową napisaną historię, która została mocno zniekształcona, niedopowiedziana czy też w część usunięta.

Kamień z Palermo znany też jako „Royal Annals” jest jednym z najważniejszych źródeł służącym do badania starożytnej cywilizacji Egiptu. Swoją nazwę uzyskał od Palermo Archaeological Museum na Sycylii gdzie mieści jego największy fragment. Pozostałe części znajdują się w Muzeum Egipskim w Kairze i Muzeum Petrie w Londynie. Jak można się domyślić, kamień jest bardzo uszkodzony natomiast wielu części nie udało się odzyskać. Choć dokładna data powstania kamienia z Palermo pozostanie zagadką dla uczonych to wstępnie uznało się, że powstał w dwudziestym piątym wieku przed naszą erą.

Jako starożytny tekst, Kamień z Palermo wymienia przeddynastycznych królów starożytnego Egiptu i faraonów, którzy panowali w pierwszych pięciu dynastiach. Jednaj najbardziej kontrowersyjną częścią owego kamienia są władcy odznaczeni przez badaczy głównego nurtu jako mitologiczne istoty. Dokument napisany hieroglifami wymienia 120 królów panujących przed starożytną cywilizacją Egiptu. Co ciekawe, nazwy tych tajemniczych „bogów” i „półbogów” pojawiają się także w królewskiej genealogii. Podobieństwa między Kamieniem z Palermo, Papirusem Turyńskim i sumeryjską listą królów są niesamowicie fascynujące i podobne ponieważ wszystkie trzy wspominają czasy kiedy „bogowie” żyli na Ziemi i rządzili przez setki a nawet tysiące lat.

Kamień z Palermo został zapisany na czarnym bazalcie i mógł mieć około dwa metry. Niestety z początku nie rozpoznano jego prawdziwego znaczenia do tego stopnia, że uważano go za kawałek progu wejściowego. Wiedza zawarta w nim pomogła naukowcom dowiedzieć się, że starożytni Egipcjanie opracowali technologie obróbki miedzi co pozwoliło im tworzyć niesamowite rzeźby już w II dynastii. Kamień dokumentuje także czas kiedy to egipskie statki przywiozły drewno i kamienie szlachetne z nieznanego terenu Egiptu w czasie panowania Sneferu. Warto wspomnieć, że na kamieniu zapisano także budowę pierwszego budynku z kamienia z okresu panowania Neka co poprzedza piramidę Dżesera.

Jak widać istnieje wiele starożytnych tekstów opisujących przybycie i rządy pradawnych bogów. Co Wy myślicie o Kamieniu z Palermo? 

Podziel się

Zakazane kalendarium historii Ziemi według Anunnaki

Ponownie powracamy do Anunnaki i dzisiaj przedstawi Wam inne spojrzenie na naszą historię – historię według Anunnaki.
Opierając się na licznych archeologicznych odkryciach, artefaktach, zapiskach czy monumentach sprawdzonych przez badaczy, nie ma wątpliwości że Anunnaki (z sumeryjskiego: „ci, którzy przybyli z niebios”), byli niesamowicie zaawansowaną cywilizacją z innej, nieznanej dotąd planety, którzy przybyli naszą planetę lądując w Zatoce Perskiej około 450 000 lata temu.

W ciągu ostatnich kilku dekad, liczne odkrycia zmieniły sposób myślenia i zakwestionowały główny nurt naukowców na temat historii i ewolucji. Zawsze się znajdą zwolennicy Anunnaki, którzy będą wierzyli, że taka rasa istniała kiedyś na ziemi. Będą musieli się mierzyć z przeciwnikami mającymi na każde pytanie jakąś odpowiedź, która będzie negowała istnienie Anunnaki.
Jednak wszystko idzie ku dobremu. Wiele badaczy zmienia swoją metodykę i zaczyna myśleć „z otwartym umysłem” co rokuje na nowe nadzieje i zmiany.

Teoria starożytnego obcego astronauty zakłada, że tysiące lat nasza planeta odwiedzana była przez przybyszów z innych zakątków świata. Wielu archeologów uważają współczesny Irak jako „kolebkę naszej cywilizacji”. Między 3500 a 1900 rokiem przed naszą erą rzeki Tygrys i Eufrat były domem dla sumeryjskiej cywilizacji.

ancient_land_by_oozkr

W 1976 roku Zecharia Sitchin wydał książkę „Kroniki Ziemi”, która zawierała tłumaczenie sumeryjskich tablic. Według Sitchin’a owe tablice opisują rasę obcych Anunnaki, która przybyła na ziemie aby wydobywać złoto. Autor sugeruje, że potrzebowali złota by ich ojczysta planeta mogła przetrwać.

Historię o stworzeniu ludzi napisałem w tym artykule. Przejdźmy teraz do wspominanego zakazanego kalendarium, który został spisany przez Zecharie Sitchin’a w szóstej Księdze Kronik Ziemi na podstawie kosmicznego kodu.

Wydarzenia przed potopem
450,000 lat temu na Nibiru, odległym sąsiedzie naszego układu słonecznego, życie powoli chyliło sie ku upadkowi. Porzucony przez Anu, Wladca Alalu ucieka w swym statku kosmicznym i spotyka uchodźców z Nibiru na Ziemi. Znajduje na Ziemi złoto które może pomoc w ocaleniu atmosfery Nibiru.
445,000 lat temu – prowadzony przez Enki, syn Anu sprawia ze Annunaki lądują na Ziemi, zakładają Eridu – Ziemską stacje kosmiczną I – po ty by mogli wydobywać złoto z wód Zatoki Perskiej.
430,000 lat temu – Więcej Annunaki przybywa na Ziemię, miedzy nimi znajduje się pól siostra Enkiego Ninhursag, Główny Oficer Medyczny.
416,000 lat temu – Produkcja złota spada, Anu przybywa na ziemie z Enlilem, przyszłym zastępcą. Uzgodniono ze wydobycie złota przeniesione zostanie do południowej Afryki. Enlil wygrywa z Enkim walkę o misje w Zatoce Perskiej, gdzie główne złoża złota są – Enki zostaje wydalony na drugi plan do Afryki. Anu zostaje wyzwany o tron przez swojego wnuka Alula Igigiego.
400,000 lat temu – W Siedmiu funkcjonalnych osadach w południowej Mezopotamii zostaje wybudowany kompleks portów kosmicznych (Sippary). Centrum kontroli nad produkcją złota (Nippur), centrum metalurgiczne (Shuruppak). Złoża zostają przewiezione z Afryki przez statki kosmiczne. Przerobione minerały zostają przesłane na orbitalna stacje po czym wędrują do Nibiru.
380,000 lat temu -Zwiększa się poparcie Igigiego, wnuka Alalu, który chce przejąć panowanie nad Ziemią.
300,000 lat temu – W kopalniach złota wszczyna się bunt. Enki i Ninhursag tworzą prymitywnych osadników poprzez genetyczna manipulacje kobiecej małpy. Tworzą mężczyznę i kobietę. Enlil najeżdża kopalnie, przywozi ze sobą prymitywnych pracowników. Homo Sapiens zaczynają bardzo szybko rozrastać się.
100,000 lat temu – Klimat się ociepla. Annunaki (biblijni Nephilim), protestują ale Enlil żeni się z córką człowieka.
75,000 lat temu – Nowa epoka lodowca rozpoczyna się. Różne rodzaje człowieka wędrują po świecie.
49,000 lat temu – Enki i Ninhursag wynoszą ludzi ponad Annunaki aby przejęli władzę w Shuruppak. Enlil, rozjuszony, układa plan zagłady ludzkości.
13,000 lat temu – Enlil wiedząc, że kolejne przejście Nibiru koło Ziemi wywoła fale powodziowe na skale światowe zachowuje cisze.
Wydarzenia po potopie
11,000 lat temu – Enki łamie przysięgę, rozkazuje Ziusudra/Noah (Noe) by zbudował statek, który może podróżować po i pod woda. Fala powodziowa zalewa ziemie. Annunaki obserwują totalne zniszczenie z ich orbitujących statków.
10,500 lat temu- Potomkowie Noego zostają podzieleni na trzy religie. Ninurta, pierworodny syn Enlila, tamuje potoki rzeczne i wysusza rzeki by Mezopotamia nadawała sie do zamieszkania; Enki przejmuje dolinę Nilu. Półwysep Synaju zostaje przejęty przez Annunaki jako port kosmiczny. Centrum kontroli zostaje założone na górze Moriah (przyszłe Jeruzalem).
9780 lat temu – Ra/Marduk, pierworodny syn Enkiego, dzieli panowanie nad Egiptem miedzy Ozyrysa i Setha
9330 lat temu – Seth zdradza Ozyrysa, przejmuje totalną kontrolę nad doliną Nilu.
8970 lat temu – Horus dokonuje zemsty za Ozyrysa, jego ojca rozpoczynając pierwsza wojnę Piramid. Seth ucieka do Azji, przejmuje półwysep Synaju.
8670 lat temu – Potomkowie Enkiego, Enlilici rozpoczynają drugą wojnę piramid. Zwycięzcy Ninurta opróżniają wielka piramidę z jej sprzętu.
8600 lat temu – Ninhursag, pół siostra Enkiego rozpoczyna konferencję pokoju. Rządzący Ziemią zmieniają się. Rząd nad Egiptem zostaje przeniesiony z rak dynastii Ra/Marduk do dynastii Thoth. Heliopolis zostaje zbudowane jak zastępcze miasto portowe.
8500 lat temu – Anunnaki ustalają placówki przy bramie do kosmicznych zakładów. Jerycho jest jednym z nich.
7400 lat temu – Nastała era pokoju, Anunnaki udostępniają ludzkości nowe wynalazki. Zaczyna się okres Neolityczny. Pół Bogowie panują nad Egiptem.
3800 lat temu – Miejska cywilizacja rozpoczyna się w Sumerze jako ze Anunnaki odnawiaja stare miasta Eridu i Nippur.
3700 lat temu – Anu przybywa na Ziemię dla widowiska. Nowe miasto, Uruk (Erech), zostaje wybudowane ku jego chwale. Wyrabia tam swoją świątynie ku czci jego córki Inanny/lshtar.
3760 lat temu – Kish jest pierwsza stolica pod egidą Ninurty. W Nippurze zrobiono pierwszy kalendarz. Następuje rozkwit cywilizacji w Sumerze.
3450 lat temu – Marduk uważa Babilon za „Bramę Bóstw”. Rozpoczyna się „incydent na wieży Babel”. Anunnaki mieszają języki ludzkości. Ra powraca do Egiptu, pozbawia tronu dynastie Thoth. Poplecznicy Thoth zamykają Marduka w Wielkiej Piramidzie i tam go mordują. Dusza Ra/Marduka idzie na wygnanie.
2900 lat temu – Królestwo Sumeru przetransportowane do Erech .Rozpoczyna się cywilizacja Inków.
2650 lat temu – Sumerska królewska stolica wrze. Enlil traci cierpliwość z powodu ludzkości i rozkładu społecznego.
2255 lat temu – Inanna uzurpuje możność w Mezopotamii. Naram-Sin rzuca wyzwanie Nippurowi. Inanna ucieka. Sumer i Aka okupowane przez wojska sprzymierzone Enlilowi.
2220 lat temu – Sumeryjska cywilizacja osiąga nowy rozwój dzięki przywódcy Lagashowi. Thoth pomaga swojemu królowi Gudea wybudować świątynie dla Ninurty.
2193 lata temu – Terah, ojciec Abrahama, rodzi sie w Nippurze
2180 lat temu – Egipt podzielony; wyznawcy Ra przenoszą się na południe; Faraoni przejmują władzę w niższym Egipcie.
2123 p.n.e. – Abraham rodzi się w Nippurze.
2113 p.n.e. – Enlil powierza ziemie Shenu Nannarowi. Ur zdeklarowane stolicą nowego Imperium. Nippuryjski duchowny – Terah, ojciec Abrahama – przybywa do Ur by spotkać się z tamtejszym królewskim rządem.
2096 p.n.e. – Ur-Nammu ginie w bitwie. Ludzie uznają jego śmierć za zdradę Anu i Enlila. Terah wraz ze swoja rodzina opuszcza miasto.
2095 p.n.e. – Shulgi wynosi się na tron Ur, zwiększa siłę Imperium, Shulgi wpada w sidła miłosne Inanny, zostaje jej kochankiem.
2080 p.n.e. – Theban księżniczka lojalna Ra/Mardukowi idzie na północ ku miastu Mentuhotep I. Nabu, syn Marduka zyskuje ziemię w zachodniej Azji.
2055 p.n.e. – Z rozkazu Nannara, Shulgi wysyła wojska Elamickie by stłumiły zamieszki w Kanaanityjskich miastach. Elamici dochodzą do bramy kosmicznej na półwyspie Synajskim i tamtejszego portu kosmicznego.
2048 p.n.e. – Shulgi umiera. Marduk przemieszcza się do kraju Hittitow. Abraham wysłany na południe Kanaanu z elitarnymi wojskami jazdy konnej.
2047 p.n.e. – Amar-Sin (biblijny Amrafel) zostaje królem Uru. Abraham jedzie do Egiptu , zostaje tam piec lat, po czym wraca z większa ilością wojsk.
2041 p.n.e. – Prowadzony przez Inanne, Amar-Sin tworzy koalicjęe królów wschodu, tworzą ekspedycję militarną nacelowaną w Kanaan i Synaj. Abraham blokuje wyprawę przed bramą kosmiczną.
2038 p.n.e. – Shu-Sin zastępuję Amar-Sina na tronie Ur – imperium wygasa.
2029 p.n.e. – Ibbi-Sin zastępuję Shu-Sina. Zachodnie prowincje przejmuje Marduk.
2024 p.n.e. – Prowadząc swoich wyznawców, Marduk rusza na Sumer, dokonuje samo koronacji w Babilonie. Walki przenoszą się do centralnej Mezopotamii. Święte ziemie Nippuru zostaje zbezczeszczone. Enlil domaga się zemsty na Marduku i Nabu; Enki przeciwstawia się temu, ale jego syn Nergal staje po stronie Enlila. Nabu wraz z jego Kanaatyjskimi ludźmi przejmuje port kosmiczny Anunnaki. Anunnaki wyrażają zgodę na użycie broni atomowej. Nergal i Ninurta niszczą totalnie miasta Kanaatyjskie i port kosmiczny.
2023 p.n.e. – Wiatr przenosi radioaktywne opady do Sumeru. Ludzie giną straszną śmiercią, zwierzęta znikają, woda jest zatruta pola uprawne staja się pustynią. Sumer i jej wielka cywilizacja leżą w ruinach. Swoje dziedzictwo przekazuje Abrahamowi , w wieku 100 lat Abraham na następcę ogłasza Izaaka.
Jakie jest Wasze zdanie na temat historii według Anunnaki? 
Podziel się

Odkrycie inskrypcji o kobiecie-faraon na starożytnym kamieniu


Badacze natknęli się na starożytny kamień, na którym zawarto szczegółowy opis kobiety faraon – królowej Hatszepsut. Rządziła krainą Egiptu w latach (prawdopodobnie) 1473 do 1458 p.n.e. Odkrycia dokonano na egipskiej wyspie Elefantyna.

Królowa Hatszepsut była jedną z nielicznych kobiet, która zapisała się na kartach starożytnego Egiptu jako faraon. Królowa znana była ze swoich budowlanych dokonań. Starożytny kamień zawierający inskrypcje Hatszepsut odkryty przez archeologów z German Archaeological Institue prawdopodobnie należał do jednej z jej budowli. Ministerstwo Starożytności skomentowało odkrycie na swoim profilu społecznościowym.
Według Doktora Felix’a Arnold’a, kierownika misji, budynek służył jako stacja dla barki używanej podczas festiwalu dla boga Chnum. W późniejszym czasie, budynki zostały zdemontowane i około trzydzieści kamieni znaleziono w fundamentach świątyni Chnum wybudowanej przez Nektanebo II. Niektóre bloki wydobyto już znacznie wcześniej przez członków Szwajcarskiego Instytutu lecz dopiero teraz w pełni zrozumiano ich sens.
„Na słupach umieszczone są różne wersja boga Chnum wraz z innymi bogami takimi jak Imi-peref, Nebet-meniti Min-Amun Nubii” – pisze Ministerstwo Starożytności – Budynek nie tylko wnosi dużą ilość informacji o historii królowej Hatszepsut ale również pokazuje przekonania religijne obecne na wyspie Elefantyny podczas jej panowania.
Królowa Hatszepsut objęła panowanie w wieku około piętnastu lat. Wyszła za mąż za swojego przyrodniego brata Totmesa II, który to zmarł w młodym wieku. Powszechnie uważana jest za jednego z najbardziej zasłużonych faraonów w dziejach starożytnego Egiptu i jako kobieta rządziła najdłużej wśród faraonów płci żeńskiej. Według zapisków, panowanie Hatszepsut trwało prawie 22 lata.
Co ciekawe, królowa nie chciała być odbierana przez społeczeństwo jako „dobra małżonka czy matka”. Z tego względu rozpoczęła swój proces „przeistaczania” się w męskiego faraona, który to następował etapu. W tym czasie Hatszepsut przyjmowała insygnia władzy, a wizerunki początkowo pokazywały ją wpół męskiej postaci. Na koniec przedstawiana była już jako w pełni męski faraon.
Odnalezione na Elefantynie kamienne bloki ukazują królową w żeńskiej postaci stad tez musiały pochodzić z okresu jej wczesnego panowania.
Dzięki panowaniu Hatszepsut cywilizacja Egiptu rozkwitała i przynosiła wielkie bogactwo za sprawa udanych wypraw handlowych i majestatycznych projektów budowlanych. Po jej śmierci, Totmes III, który przejął panowanie kazał zniszczyć wszelkie budynki i obrazy należące do Hatszepsut. Sprawiło to, ze badacze aż do roku 1822 nie zdawali sobie sprawy o żeńskim faraonie.
Podziel się

Nefilimowie, którzy zamieszkiwali naszą planetę

Nefilimowie byli rasą, którzy dominowali na naszej planecie przed Wielkim Potopem. W starożytnych tekstach są przedstawiani jako giganci i potomkowie upadłych aniołów. Narodzili się w wyniku zakazanych stosunków upadłych i ludzkich kobiet.
Słowo „Nefilim” pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza „upadły człowiek” lub „upadły tyran” natomiast w niektórych angielskich tłumaczeniach występuje pod nazwą gigant. Interesujący jest fakt, że w Septuaginta (czyli tłumaczenia hebrajskiej Biblii na język grecki) Nephilim także został użyty do opisania gigantów.
Czytaj dalej lub posłuchaj w wersji audio:
Subskrybuj:

Jednakże nazwa „Nephilim” jest również często stosowana przy opisywaniu rasy gigantów zamieszkujących Kanaan w czasie izraelskiego podboju. Aby poznać lepiej Nefilimów musimy spojrzeć do starożytnych tekstów i poznać prawdę o tym kto dokładniej zamieszkiwał naszą planetę.

W hebrajskiej Biblii można zauważyć, że słowo „Nefilim” występuje dwa razy w Torze. W pierwszym przypadku jest to Księga Rodzaju 6:1-4 tuż przed historią o Arce Noego i drugi raz 13:32-33 kiedy szpiedzy zostali wysłani do Canaan aby donieść, że widzieli „przerażających gigantów”.

hqdefault

A w owych czasach, również i potem, gdy synowie boży obcowali z córkami ludzkimi, byli na ziemi olbrzymi, których im one rodziły. To są mocarze, którzy z dawien dawna byli sławni. – 6:4

Widzieliśmy też tam olbrzymów, synów Anaka, z rodu olbrzymów, i wydawaliśmy się sobie w porównaniu z nimi jak szarańcza, i takimi też byliśmy w ich oczach. – 13:32

nefilim

Jak więc można wyczytać istoty te były potomkami aniołów czyli przybyszami z nieba. Większość naukowców zgadza się, że Nefilimowie to hybrydowa rasa pomiędzy „upadłymi aniołami” zwaną Benei Ha’Elohim (Synowie Bogów) co wskazuje, że były to gatunek pozaziemski.

Co ciekawe, w wielu starożytnych tekstach Nefilimowie nazywani byli gigantami lub tytanami. Takim przykładem jest Księga Henocha, w której nie użyto słowa Nefilim lecz właśnie gigant.

Kiedy ludzie rozmnożyli się, urodziły im się w owych dniach ładne i piękne córki. Ujrzeli je synowie nieba, aniołowie, i zapragnęli ich. Jeden drugiemu powiedział: „Chodźmy, wybierzmy sobie żony z córek ludzkich i spłodźmy sobie dzieci”. Szemihaza, który był ich dowódcą, powiedział do nich:
„Obawiam się, że może nie zechcecie tego zrobić i że tylko ja sam poniosę karę za ten wielki grzech”. Wszyscy odpowiadając mu rzekli: „Przysięgnijmy
wszyscy i zwiążmy się przekleństwami, że nie zmienimy tego planu, ale doprowadzimy zamiar do skutku”. Następnie wszyscy razem przysięgli i związali się wzajemnie przekleństwami. Było ich wszystkich dwustu. Zstąpili na Ardis, szczyt góry Hermon. Nazwali ją górą Hermon, albowiem na niej przysięgali i związali się wzajemnie przekleństwami. Te są imiona ich przywódców: Szemihaza, ich dowódca, Urakiba, Ramiel, Kokabiel, Tamiel, Ramiel, Daniel, Ezekiel, Barakiel, Asael, Armaros, Batriel, Ananiel, Zakiel, Samsiel, Sartael (…), Turiel, Jomiel, Araziel. Są to dowódcy dwustu aniołów i wszystkich innych z nimi.

Wzięli sobie żony, każdy po jednej. Zaczęli do nich chodzić i przestawać z nimi. Nauczyli je czarów i zaklęć i pokazali im, jak wycinać korzenie i drzewa. Zaszły one w ciążę i zrodziły wielkich gigantów. Ich wysokość wynosiła trzy tysiące łokci. Pożerali oni wszelki znój ludzki, a ludzie nie potrafili ich utrzymać. Giganci obrócili się przeciwko ludziom, aby ich pożreć. I grzeszyli przeciw ptakom, zwierzętom, gadom i rybom. Pożerali mięso jedni drugich i pili zeń krew. Wtedy ziemia poskarżyła się na nieprawych.
Księga Henocha 6-7

Podziel się