Dlaczego nie latamy na Księżyc?

Dlaczego NASA zatrzymała się na misji Apollo 17 i czy na pewno to zrobiła? Agencja planowała jeszcze trzy kolejne misje Apollo oznaczone numerami 18, 19 i 20 lecz zostało one „rzekomo” anulowane.

Powiedzmy sobie, że oficjalnie ostatnią misją, na której człowiek stanął na Księżycu była misja Apollo 17 w roku 1972. Było to ostatnie lądowanie kończące tym samym erę misji Apollo i opuszczenia przez człowieka orbity Ziemskiej. Misja Apollo 17 trwała 2 dni, 13 godzin, 51 minut i 59 sekund. Astronauci wylądowali w dolinie Taurus–Littrow zlokalizowanej na południowo-wschodniej krawędzi Mare Serenitatis (łac. Morze Jasności).

Wszystko fajnie tylko czemu Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej zatrzymała się na misji Apollo 17? Jak już wspominałem agencja planowała jeszcze trzy kolejne loty oznaczone kolejno numerami 18,19, 20. Koniec końców loty zostały „rzekomo” anulowane. Film o tytule „Apollo 18” zawiera w sobie kilka ciekawych detali, które badacze UFO wielokrotnie podają jako punkt odniesienia. Celem misji Apollo 18 było lądowanie w kraterze Kopernika jednak ostatecznie zmieniona na dolinę Schrötersa według raport NASA OMSF z dnia 28 lipca 1969 (dla wyjaśnienia OMSF to Office of Manned Space Flight czyli Urząd Załogowych Lotów Kosmicznych). Apollo 19 również planował wylądować w kraterze Kopernika lub Hyginus Rille. Miejsce do lądowania Apollo 20 wybrano krater Tycho czyli tam gdzie Surveyor VII. Ostatecznie żadna z tych misji się nie odbyła. Dlaczego? Co powstrzymało NASA przed wysłaniem astronautów w te miejsca (i czy na pewno tego nie zrobili). Czy to ze względów ekonomicznych lub politycznych? Niektórzy sugerują, że na taką decyzje wpłynęło coś innego.

kratery

Wracając na chwilę do misji Apollo 17. Była to misja, która pobiła wszelkie rekordy takich jak najdłuższy załogowy lot kosmiczny, najwięcej zebranych próbek księżycowych i najdłuższy spędzony czas na orbicie Księżycowej. Według raportów astronauci przeszli po powierzchni Księżyca około 35 kilometrów i spędzili tam dwadzieścia dwie godziny. Była to misja zakończona ogromnym sukcesem. Oficjalne wyjaśnienia NASA dotyczące zrezygnowania z dalszych lotów był jak zawsze problem z pieniędzmi mimo, że w 1973 roku planowano wizytę w Skylab (laboratorium w przestrzeni kosmicznej) i rok później projekt testowy Apollo-Sojuz.

Skylab
Skylab

Technologia stoi już na takim poziomie, że dawne granice zostają zacierane. Dowodem tego jest chociażby Orion MPCV czyli projektowany załogowy statek kosmiczny amerykańskiej agencji NASA przeznaczony do wykonywania długotrwałych misji do celów położonych poza niską orbitą okołoziemską, jak planetoidy, Księżyc i Mars. Absurdalny jest jednak fakt, że celujemy w Mars (oczywiście rozumiem, że Mars może być ewentualnym drugim domem), a zapominamy o Księżycu będący mniej kosztowny i bliższy. Dlaczego nie byliśmy tam od 40 lat? Niektórzy badacze nie zgadzają się jednak z tym twierdzeniem.

Orion PCV
Orion MPCV

Film „Apollo 18” to tylko jeden ze scenariuszy pokazujący inny sposób widzenia na te misje. Mimo, że jest to tylko fantastyka należy zwrócić uwagę na fakty zawarte w nim. Wiele osób wierzy, że na powierzchni Księżyca znajdują się wraki obiektów pozaziemskich, w którym wciąż leżą ciała obcych. Inni natomiast są zdania, że to właśnie istoty nie z naszej planety zabroniły nam tam lotów. Czasy się zmieniają i coraz więcej krajów pragnie ponownie postawić stopę na powierzchni Księżyca. Miedzy innymi Japonia deklarująca, że w 2030 roku postawi na Księżycu w pełni zrobotyzowaną bazę kosmiczną. Z drugiej strony Google Lunar X Prize to konkurs dla inżynierów aby zbudowali prywatny łazik zdolny przesłać na Ziemie zdjęcia wysokiej jakości. Dla zwycięzcy przewidziano 20 milionów dolarów. Co na to NASA? Agencja postuluje o utworzenie „no fly zones” czyli stref nad którymi nie wolno latać (i zapewne fotografować) w celu „rzekomo” ochrony miejsc pierwszych lądowań.

Fot. „Apollo 18” – Reżyseria: Gonzalo López-Gallego
Podziel się

Dodaj komentarz